IDM finale Hockenheimring

Het IDM seizoen zit er op, Alt 125cc & Grunwald Moto3 zijn kampioen. Ik had graag in Alt's schoenen willen staan en het zag er aan het begin van het seizoen ook veelbelovend uit. Helaas heeft het niet zo mogen zijn, het begon met de crash op de Nurburgring waarbij ik een forse hersenschudding opliep, tenminste voor zover dat mogelijk is ;-)' Nog wel zijn we naar Oostenrijk afgereisd, maar daar bleek tijdens de vrije trainingen op vrijdag dat ik geen afstanden of snelheid kon inschatten en dat ik enorme pijn in m'n kop kreeg als ik voorover op de "Moped" moest liggen. Na me bij het IDM te hebben afgemeld voor deelname zijn we binnen 24 uur nadat we waren gearriveerd terug gereden naar huis.

Zo bouwden we een traditie op gedurende het seizoen van de twee races, een keer finishen en een keer uitvallen soms door pech soms door een crash.

Op de Hockenheimring wisten we deze traditie niet te doorbreken. De trainingen verliepen perfect, tijden waren goed genoeg maar veel belangrijker constant, niet slechts een "quick lap". De 1e  kwalificatie tijd was goed voor een 4e tijd, de 2e kwalificatie voor een 7e tijd, binnen 0.5 sec. van de 3e man, met een goede start een prima uitgangs positie.

Met Joyce als SP Tools Girl had ik als ik zo mag omschrijven, een zeer aantrekkelijke dame naast mij op de grid die de paraplu vasthield. Dat vond niet alleen ik maar ook EvL, Bé en een hele horde fotografen die ons vanuit alle posities en standen fotografeerden. "Wat kost dat wel niet" werd er gevraagd... Laat ik er dit over zeggen, SP Tools Girls zijn "onbetaalbaar en exclusief".

De start ging na de startopstelling niet geheel volgens het boekje, iets te abrupt de koppeling losgelaten waardoor de motor afsloeg, dat is me nog nooit gebeurt. Iets teveel onder de indruk van Joyce?

Foto Tiny Kolsters

Als allerlaatst begin ik aan de race en moet ok dus een inhaalslag maken, dat wordt mouwen opstropen. Helaas kun je ook daarmee teveel doorslaan ondervond ik al gauw, ik wilde teveel pushen, schoot al eens rechtuit en niet lang daarna lag ik er zelfs af. Zo hield ik de Hockenheimer "DNF" traditie in ere.

De 2e race besloot ik beter op te letten, de eerste ronde lig ik op de 8e plek in gevecht met  Flathaug (N) deze rijdt verdedigend en het lukt me niet om er voorbij te komen waardoor Hanus (D) bij ons aan kan sluiten. Flathaug steek ik voorbij, korte tijd later komt Hanus vanuit mijn slipstream bij mij langszij. De voorlaatste ronde weet ik Hanus op dezelfde manier te verschalken en andersom ook. Tot de laatste bocht blijft het spannend en beslist  Duitser de race in zijn voordeel. Als 4e in de 125cc klasse kom ik over de finish. In de totaalstand eindig ik als 7e. Van de 16 races, kom ik er 7 niet aan de finish, waarvan 3x door de val op de Nurburgring, 1x door een kapotte bobine, en nog 2x door een valpartij op de Sachsenring en de Hockenheimring.

Maar veel belangrijker 4x stond ik op het IDM podium, 1x een overwinning 1x een 2e plaats en 2x een 3e podiumplek. Al met al een resultaat in het Internationaal Duits Kampioenschap waarvoor ik vooraf getekend zou hebben!!

Foto Tiny Kolsters

Volgend weekend het BSB (British Super Bike) in Assen!! Dat wordt knallen!! 

Megaklapper op de Sachsenring

Op de Sachsenring in het oosten van Duitsland zijn we neergestreken dit weekend. Een prachtig maar moeilijk circuit dat linksom rijdt, met slechts een aantal rechter bochten, wat lastig voor de banden is, hoogte verschillen en zgn "blinde" bochten. Normaal gesproken hebben we op de vrijdag tenminste drie vrije trainingen, dit weekend echter niet. Twee kwalificaties op zaterdag plus een race, op zondag een warm up plus race nr twee.

De eerste kwalificatie op zaterdagmorgen is de baan grotendeels nat met een paar droge plekken. Iedereen is aan het zoeken naar de ideale lijn en van snelle tijden is nog geen sprake. Bovendien geeft mijn bobine de geest, wat nou niet direct bevorderlijk is voor de prestaties van mijn motor.

Voor de tweede kwalificatie is de bobine vervangen voor een nieuwe, het blijft in mijn geval nog steeds een beetje zoeken en proberen om tot een snelle tijd te komen. Veel collega's belandden gestrekt naast het circuit in hun pogingen en snelle tijd op de klokken te zetten. Ik ben dus niet de enige die aan het "worstelen" is.

De race vertrek ik vanaf de 11e plek. Ik heb niet de superstart die ik gewoonlijk heb. De eerste ronde kom ik dan ook als 11e door. Flathaug (N) en Kappler (D) haal ik in en rijd er bij weg, op jacht naar Chmelik (CZ) die op plaats 8 ligt.

Met rasse schreden loop ik op hem in, nou ik hem eenmaal in het vizier heb lijkt het als vanzelf te gaan. Met ruim 200km op de teller duik ik de rechter bocht in, bergafwaarts naar het laagste punt van het circuit. Mijn sterke gedeelte van het circuit dit weekend.

Normaal gesproken als ik dreig te vallen denk ik "oh shit dit gaat mis" maar dit keer zonder waarschuwing vooraf, klap ik er met 207km vol gas 6e versnelling af!! Pas in de grindbak heb ik het benul te bedenken "shit ik lig eraf!!??"

Met uitgerekte spieren in mijn schouder en een kont zo rood als een Baviaan, sta ik op en bekijk de schade aan de fiets. F^..*#*! Dat ziet er niet best uit, een drastisch geval van asfalt eczeem.

Foto Tiny Kolsters

Mijn monteurs zijn blij dat ik er gezien de klapper die ik maakte goed vanaf ben gekomen en gaan, na zich eens achter de oren te hebben gekrabd hoe dit op te lossen, hard aan het werk. Om 23:45 wordt de motor aangeslingerd en kan ik met een gerust hart gaan slapen, hij doet 't weer.

Na een redelijke nacht stap ik 's ochtends ik uit bed, poeh... dat valt niet mee!!! Ik heb spierpijn op plekken waar ik het nou niet direct verwacht.

In de warm up training heb ik van mijn kont niet heel veel last, 'k lig er toch plat op. Mijn schouder is een ander verhaal en de race is 20 ronden lang.

Met de start ben ik redelijk goed weg, op een 9e plek kom ik door, dit keer achter Raemy (CH) en Kappler. Ik kan hun tempo goed volgen en denk "dit gaat goed komen", totdat mijn zitje afbreekt. Met een half "zadel" moet ik mijn race uitrijden waardoor mijn toch al pijnlijke schouder het zwaar te verduren krijgt. Ik moet lossen bij Raemy en Kappler en loop tegen een achterstand op. Als 9e gecombineerd en 5e in de 125cc kom ik over de finish. Mijn monteurs slaan dit keer het "schouderklopje" over, maar zeggen heel tevreden te zijn over mijn doorzettingsvermogen na de mega klapper die ik in de eerste race maakte.

Over twee weken de laatste IDM de finale in Hockenheim, het weekend erna het prachtige evenement, de BSB (British Super Bikes) in Assen. 

"Bandenpoker" in Schleiz

Volgens goede traditie wordt in het eerste weekend van augustus op de Schleizer Dreieck de 6e race voor het IDM kampioenschap verreden.

In Schleiz is het altijd lastig om met een 2-takt de juiste setting te vinden. In de eerste kwalificatie bracht een 8e tijd op de klokken. In de tweede kwalificatie wisten weinigen hun tijd te verbeteren, Thomas evenaarde zijn tijd maar zakte helaas naar de 9e positie.

Thomas#71 kan vanaf de tweede rij van start, Thomas heeft in tegenstelling tot de vorige races een matige start. Ingesloten tussen twee coureurs blijft er voor hem niet veel anders over dan ietwat in te houden.

Er rest voor hem niet veel anders dan zich naar voren te vechten en dat lukt. In een felle strijd met de Zwitser Raemy besluit Thomas#71 het spelletje slim te spelen. Na Raemy verscheidende malen te hebben gepasseerd blijkt deze op de rechte stukken, vanwege zijn gewichtsvoordeel, Thomas eenvoudig uit de slipstream voorbij te kunnen steken. Thomas bekijkt goed waar Raemy het laat liggen Een ronde voor het einde van de race vindt Thomas het welletjes en met een goed geplande inhaal actie rijdt Thomas naar de 3^e trede van het podium in de klasse 125cc.

Nadat Thomas zijn helm afzet, zegt hij lachend tegen zijn team “Jullie dachten zeker dat ik gek was he? Ik wist waar ik hem kon pakken!!” 

2: Chmelik 1: Alt 3; Thomas#71

Bij het betreden van het podium wordt Thomas door de IDM organisatie tegengehouden. Er wordt hem verzocht zijn Bridgestone pet die hij draagt af te zetten. Als reden wordt aangegeven dat onze banden leverancier Bridgestone geen sponsor is van het IDM en dus geen pet van Bridgestone op het podium mag worden gedragen. Mocht thomas hier geen gehoor aan willen geven dan, zo wordt hem verteld, wordt Thomas een penalty van 250,= euro!! opgelegd. De opmerking van Thomas, maar dat is wel mijn sponsor.......!! mocht niet baten “Niechts mit zu machen” U mag zelf invullen wat onze mening hierover is………

De tweede race heeft Thomas weer een uitstekende start. Achter de kop duikt hij rond de 3^e plek de eerste bocht in. Wederom raakt hij in gevecht met de Zwitser echter dit keer duiken de Tsjech Chmelik, die de eerste race tweede werd, en de Duitser Maurischat ook “in Thomas’ wiel” continue is het stuivertje wisselen. Is Maurischat crasht en is het eerste slachtoffer in deze felle strijdt. Weer rijdt Thomas een bekeken race en volgt. Chmelik maakt een paar foutjes waardoor deze ook af moet haken. In de laatste ronde weet Thomas het weer te flikken en passeert Raemy, in de laatste chicane voor start finish gaat Thomas echter te bruut op het gas waardoor het voorwiel omhoog komt en hij met zijn voet van zijn voetsteun af schiet en snelheid verliest. Raemy maakt van deze situatie gretig gebruik en passeert Thomas die dit keer op slechts 0.3 sec. net naast het podium als 4^e finisht. 

Foto: Tiny Kolsters

Volgende IDM race over twee weken op het circuit “de Sachsenring”

Op BRIDGESTONE banden!!!

Thomas#71 2e in “thuisrace” IDM Assen.

Afgelopen weekend waren we neergestreken in Assen voor de 5^e race  in het Internationaal kampioenschap in Assen.

De weersomstandigheden om te racen waren voortreffelijk, zo bleek ook uit de rondetijden in de vrije trainingen op vrijdag. De tijden waren zeer snel.

De 1^e kwalificatie moest het gebeuren, in de laatste minuten kan ik bij een groepje “aanpikken” en voor het eerst mijn carriere duik ik onder de 1:48, met een 1:47.99 sta ik op een 7^e plek. Mijn team is erg blij maar wel met een kritische noot en terecht, want aan de opbouw van mijn kwalificatie viel nog wel wat bij te schaven.

Tussen de kwalificaties bekijken EvL en ik de data want in bepaalde bochten dribbelt de motor behoorlijk en ik wil hier graag een oplossing voor. We besluiten om de vering aan te passen, we hebben toch genoeg tijd tussen de twee kwalificaties door.

Foto Tiny Kolsters

De vering kan ik testen in de 2^e kwalificatie, het dribbelen is weg en de banden “tekenen” ook perfect. Deze training rijdt ik zonder slipstream een 1:48.02, slechts een fractie langzamer maar wel op eigen kracht! Er wordt dit weekend erg hard gereden in de 125cc/Moto3 klasse. De eerste 16 deelnemers rijden allemaal onder de 1:49!! Als ik kijk naar de vorige IDM race in Assen onder vergelijkbare weersomstandigheden is het niveau momenteel erg hoog.

De start van de 1^e race heeft wat vertraging doordat twee deelnemers hun motoren laten afslaan en van de grid geduwd moeten worden. Als het licht op groen springt ben ik goed weg en kom als 4^e “de Veenslang” over. De Duitser Alt is gelijk weg en ik kan mij afzetten van Enderlein (D) de Tsjech Chmelik en Flathaug uit Noorwegen. Ik rijdt een strakke race en weer scherp ik mijn PR aan, 7 rondes op rij rijd ik in de 1:47

Op mijn voorligger loop ik niet in en op het groepje achter mij loop ik uit. Met nog een aantal ronden te gaan besluit ik om te consolideren en “de fiets naar huis te rijden” en zo de tweede plek te pakken in de klasse 125cc.

V.l.n.r.: Thomas#71, Florian Alt & Max Enderlein. Foto Tiny Kolsters

De 2^e race kent een minder gelukkige afloop, na 4 rondes begeeft mijn motor het en in gevecht met Enderlein, Flathaug, Maurischat (D) moet ik de strijd onvrijwillig staken. De Bobine blijkt hiervan de oorzaak te zijn.

Volgende race Schleiz (D)

Vertrouwen weer terug in ONK Oschersleben

We schreven het al eens eerder, het zit ons niet mee met het weer dit seizoen. Inmiddels vragen we ons serieus af of de seizoenen niet zijn omgedraaid, we verbruiken dit seizoen meer regenbanden als slicks.

Afgelopen weekend reisden we voor de 2e keer af richting Oschersleben ditmaal voor het ONK. De weersvoorspellingen beloofden niet veel goeds. De sluizen stonden dan ook van vrijdagochtend tot en met zondagochtend volle bak open. 

Na de valpartij op de Nurburgring waarbij Thomas een zo bleek achteraf, forse hersenschudding opliep was hij dit weekend weer fit genoeg om te rijden. Afgelopen week werd Cees de fysio nogmaals geconsulteerd om nog wat laatste "herstel werkzaamheden"  uit te voeren. Afwachten was het nog wel hoe e.a. op de baan aan zou voelen, een mountainbike training in het bos afgelopen woensdag gaf uitsluitsel, waarna groen licht werd gegeven. 

Belangrijk dit weekend was het vertrouwen en het plezier te hervinden. De vrije training verliep nog wat stroef de rondetijd tov de concurrentie was echter acceptabel. 

Na de vele crashes in de regen de laatste tijd, werd in de werkplaats van Main-Tech de vering aangepast. De nieuwe regen set-up bleek een grote stap voorwaarts te zijn, Thomas#71 "voelde de voorkant weer".

                                                                        Foto: Tiny Kolsters

De 1e  kwalificatie noteerde hij een 4e tijd op de klokken de 2e kwalificatie een 3e. Nog steeds rijdt Thomas volgens eigen zeggen, behouden en wil geen risico's nemen. 

De 1e race pakt hij na de start een tweede plek, wordt door een coureur gepasseerd en ligt vervolgens tot op twee ronden voor het eind op een 3e plek. De pechduivel blijkt zich dit seizoen een vaste plek te hebben verworven op het zitje van Thomas. Weer slaat hij toe, dit keer blijkt een gebroken schakelstang de oorzaak waardoor Thomas de race vroegtijdig moet staken. Balend als en stekker en zich afvragend waarom hem dit nou weer moet gebeuren keert hij terug naar het paddock. Thomas kan de knop al gauw omzetten: "gelukkig hebben we nog een race". 

In de warm-up training op zondag regent het nog steeds. Thomas boenderd door het deelnemersveld, passeert onderdoor, buitenom en lijkt de oude regenspecialist van weleer weer te zijn. Hij noteert een 2e tijd op 0.2 sec. van Bryan Schouten, beiden slaan een gat van 6 sec. op 3e man. 

De 2e race is Thomas als 4e van start en raakt de eerste rondes in gevecht met Scott Deroue waarbij de twee rijders voor hem een gaatje slaan en kunnen ontsnappen. Halverwege de race besluit Thomas zijn positie te consolideren, Schouten en van de Bunt zijn te ver uitgelopen. Deroue heeft hij van zich af kunnen schudden en blijkt geen gevaar meer te kunnen vormen. Thomas finisht als 3e. 

                                                                                                                                Foto: Tiny Kolsters

Aankomend weekend 5e IDM in Assen!!

Dat gaat pijn doen.....

Regendans

We kennen niet veel geluk wat het weer betreft dit seizoen. Tot nog toe hebben we elk raceweekend met regen te maken gekregen. We snakken met z'n allen denk ik zo, wel naar een droog weekend.

Op vrijdag viel de training wat mij betreft letterlijk in het water.... Ik lag in de regen weer eens vlot en gestrekt naast de fiets, niet echt een goede bijdrage aan mijn zelfvertrouwen. Ik kon en kan er nog steeds verklaring voor geven. Het gemiddelde gehalte, valpartijen versus regen gaat inmiddels redelijk gelijk op.

Zaterdags waren de omstandigheden zo mogelijk nog slechter. Mijn belangrijkste voornemen in de 1e kwalificatie was, er op blijven zitten. Met mijn oude "crash" pak aan en de "oefen" kuipen aan de motor ga ik de baan in. Na verloop van een aantal rondjes voel ik de spanning wegebben en gaan tegelijkertijd de rondetijden omlaag. Met een 5e snelste tijd ben ik bijzonder tevreden.

De 2e kwalificatie is het circuit nog steeds nat en weer wordt er sneller gereden, in mijn geval 3,3 seconden sneller als in de ochtend kwalificatie. Nog steeds rijd ik met een beetje een oncomfortabel gevoel in de regen. Mijn verbeterde tijd is goed voor een 8e plek. Morgen zal het droog zijn. 

Zondag Vandaag staan er een warm-up en twee races op het programma. Als we 's ochtends onze ogen openen schijnt de zon gelukkig. De warm-up is onze laatste kans een goede set-up voor de race te vinden. Helemaal tevreden ben ik nog niet als ik een 5e tijd op de klokken zet, de grip is nog niet helemaal optimaal. Met EvL praat ik hierover en kijken we op de data om een oplossing te vinden.

De de start van de race kom ik in de eerste ronde als tweede door en raak in gevecht met Endelein (GER) en Chmelik (CZE). Halverwege de race ga ik in Mercedes kurve iets te vroeg op het gas en vlieg er met een high-sider af en land op m'n hoofd.

De motor is niet beschadigd en ik kan, zij het op grote afstand, de race vervolgen. Uiteindelijk kom ik op een 7e plaats over de finish. Helemaal helder ben ik niet als ik van de motor afstap en is de klap op m'n hoofd iets harder geweest dan ik had gehoopt. "De 2e versnelling is te lang" vertel ik aan EvL "als ik op het gas ga dan wil de motor niet en draaide ik de kraan verder open", te ver dus...

De motor had nagenoeg geen schade, gelukkig. Een korte tweede versnelling werd snel gewisseld en met een setje nieuwe banden stond de motor klaar voor de tweede race Twee uur later was ik nog steeds duizelig en misselijk waardoor mijn ouders besloten, waar ik het helemaal niet!! mee eens was, mij de race niet te laten starten.

Volgende race over twee weken, RedBull Ring Oostenrijk.

My rear tyre

This is why I couldn't go faster than I did in last weekends race. Finished 7th within less than 1 sec. from 2nd position.